آخرین درخواستها :

دوشنبه 21 فروردین1391 ساعت: 8:0 توسط:داروساز طرحی با سلام، دانشگاه قم نیاز فوری به داروساز طرحی داره ..بدون نوبت انتظار..+ فرصتهای مناسب شغلی برای مسئول فنی در سطح داروخانه های شهر قم 6162603-0251 ( امور دارویی قم )

کم کم باید خطوط آخر در پرونده سال نود در بایگانی عمرمان را بنویسیم و پلمپ کنیم و برای آماده و بازکردن صفحات جدید در سال جدید مهیا شویم.

این سال و این سالها چه از نظر مسائل صنفی و اجتماعی پر از استرس و شوک و نارضایتی و ناکامی و لحظه هایی هرچند گذرا از شادی و موفقیت بود. خیلی از مطالبات ما در گوشه ای خاک میخورند و خیلی از امیدهای ما به انتظار گشایش همچنان منتظر...

با اینحال هیچ وقت امید که تنها مرهم و چاشنی طاقت زای گذران عمرمان هست را از کف نخواهیم داد و همچنان که به تجربه یافته ایم دستها در دست هم باقی خواهیم گذارد و از تمام این آوازهای مایوس گران گوش خواهیم بست که ثابت کنیم آینده را دلهای پر امیدمان و دستهای در هم فشرده مان خواهند ساخت.

در زمینه صنفی از دید خودم مشکلات و آمالم را مایلم بیان کنم...

- بخش مهمی از مشکلات ما در داروخانه ها مربوط به نیاز برای داشتن حجم کار بالا، یعنی تعداد نسخه بالا برای داشتن درامد مکفی است. تبعات این نیاز بسیار بالاست. شما نمیتوانید وقت کافی برای بررسی نسخ تخصیص دهید. نمیتوانید وقت کافی برای مطالعه و به روز نگه داشتن دانش علمی خود بکار بندد. فرصت کمتری برای بررسی ایرادات سیستم تحت نظر خود و بکاربندی روشهای مدیریتی بهتری دارید. نیازمند داشتن ورود زیاد نسخه هستیم و این یعنی نیازمند داشتن قرارداد با اکثر بیمه ها و این نیاز باعث میشود فرمت قرارداد بیمه ای شرم آور باشد و ما با اینکه هیچ رضایت قلبی نداریم به آن تن میدهیم و باز همین نیاز است که ما را به سمت مشتری مداری به جای سلامت مداری می کشاند.

- تحمیل وظایف بیمه ها به داروخانه هم از مشکلات ماست. بخش اعظمی از توان و نیروی پرسنل داروخانه صرف بررسی قیمت مورد قول دارو در بیمه های مختلف، شرط و شروط مختلف بیمه ها در یک دارو، ایراداتی که از نظر بیمه ها به درست یا نادرست موجب عدم پذیرش نسخه میشود و این واقعیت که شما با وجود ارائه دارویی که برایش هزینه کرده اید به بیمار بیمه شده یک سازمان در دستتان کاغذ پاره ای می ماند که باید با گذر از هزار تیر اما و اگر بعد از هجرانی به مدت عشق مدیران بیمه ها به وصال مجدد شما در شمایل کاغذی دیگر که هر روز بی ارزش تر از دیروز می شود نایل شوید و چه سخت است که باید بافاصله عیش دیدار را بر خود حرام کنید و بازش دهید بهر پاساندن چک تا تنور فروش را همچنان گرم دارید.
و من حیرانم با وجود تنور پر فروغ فروش در داروخانه چرا همچنان هشتمان گرو نه مان هست! همانا ما نسیه فروشان جان سختیم!

- ناچیز بودن سود فروش دارو، عدم تناسب دریافتی حق فنی با تمام شرح وظایفی که بدان آویزان کرده اند.

- عدم اطمینان از امکان تامین دارو ما را به سمت بالا بردن استوک و بدتر کردن وضعیت گردش مالی مان میبرد. زمانی که ناچار هستیم تنور فروش را به هر قیمتی بالا نگه داریم چه به پذیرش تحمیل های بیمه، چه غمزه و عشوه ... و چه هر درخواست بی مورد و ناصوابی، باید متاعی برای عرضه همیشه موجود باشد.
متاعی که شرکت ها دو روز دارند و ده روز نه! تحریم هم که قصه ای است محال!!

- با ذخایری پر از دانش در جایگاهی می نشینیم که نه فرهنگ عمومی و نه سایر همکاران امکان بهره بردن از فوایدش دارند. سرمان را گرم میکنن با داستان بیمه ها و داستان چک ها و داستان شرکت ها... عمرمان را می سوزانند با کشاندن ذهنمان به بیراهه مشکلات مالی و دردسرهای روزمره و ما را تهی میکنند از داشته ها و به ریشمان میخندند آن ندارها!

- امیدوارم در این سال با افزایش درامد مسئولین فنی مواجه شویم. افزایش درامد مسئولین فنی و استفاده از چند نیروی فنی داروساز بصورت همزمان در داروخانه هایی که نسخ زیادی را روزانه پذیرش میکنند، برای بهبود کیفیت نظارت و مشاوره دارویی امری لازم است. در صورتی که داروساز از لحاظ مالی تامین نباشد و حجم کاری بالایی داشته باشد صحبت از ارتقا کیفیت علمی کار در داروخانه معقول نیست.

- قرارداد ترکمن چای فعلی بصورت هماهنگ با تمام بیمه ها فسخ و قرارداد منصفانه و دو طرفه ای که حقوق داروخانه را برای جبران هزینه های ناشی از تاخیر در بازپرداخت. ثبت و مکانیزاسیون و نحوه اعمال کسورات به رسمیت بشناسد بعنوان قرارداد جدید لازم الاجرا گردد.

- آموزش فرهنگ مصرف دارو در بیماران و آشنا کردن بیماران و البته برخی پزشکان معدود به تفاوتهای واقعی بین دارو با مکمل ها و سایر محصولات غذایی!

- برچیده شدن مافیای دارویی سازمانهایی مثل هلال احمر و واگذاری سیستم توزیع دارویی آنها به بخش خصوصی

- نظارت بر فروش اینترنتی دارو و تدوین دستورالعمال و محدودیتهای آن

- وارد شدن انجمن ها در امر اجرای بازآموزی و راه اندازی بخش بازرسی و آموزش در انجمنها

- گسترده شدن دامنه اختیارات انجمن های داروسازی که ضمن حفظ منافع در جهت رفع ایرادات و بهبود ساز و کار داروخانه ها اقدامات جدی آغاز کنند

- فراگیر شدن آموزش علمی پرسنل داروخانه و گذراندن دوره های مربوطه برای کاهش خطرات ناشی از اشتباه در نسخه پیچی 

- تعریف هزینه قانونی مشاوره دارویی که تحت پوشش بیمه ها نیز قرار گیرد.

- پاسخگو بودن و جبران هزینه های تحمیلی به داروخانه برای مواردی مثل از دسترس خارج شدن سایت و تلاش مجدد برای ورود از یک آی پی! حذف کامل موارد کسورات ناشی از اشتباه در درج اعداد و ارقامی مثل کد و سریال و شماره و ... کسورات صرفا باید بر مبنای قیمت دارو و اعتبار دفترچه مورد پذیرش باشد.

- به کار گماردن وکلایی برای پیگیری حقوق داروسازان برای پیگیری مطالبات حقوقی و شکایات

- ورود انجمن ها به امر توزیع دارو و کاستن از سود توزیع دارو و اعاده کردن آن به داروخانه ها

- بهبود وضعیت تبادل دارویی داروخانه ها به واسطه نقش انجمن ها

- ارتباط بیشتر مسئولین فنی داروخانه ها مجاور با یکدیگر. شیفت چرخشی و جلسات هفتگی

- تقویت نقش نظارتی روی نسخ، تعامل بیشتر و بهتر با پزشکان. برگذاری جلسات مشترک برای رفع محدودیتها و بهبود و ارتقا همکاری

- افزایش دامنه داروهای OTC و تعریف جایگاه درمان مستقیم توسط داروساز در موارد مینور

- رشد سریعتر آموزش الکترونیکی و آموزش بر روی نسخ خود داروخانه

- جلسات بازآموزی محلی بصورت ارائه مقاله و سخنرانی توسط یکی از داروسازان بصورت دوره ای

- ورود انجمن ها به حیطه کمک و مشاوره به اقتصاد داروخانه ها، راه های کاهش هزینه ها و افزایش بهره وری و انبارداری صحیح

- کمک در جهت حذف منابع قاچاق عمده دارو و حذف نسخه نویسی بعنوان یک عامل موثر در بقای داروهای قاچاق

- دو شرکت داروپخش و هجرت با تجدید نظر در تعاملشان با داروخانه ها از بایکوت خارج شوند

- ورود دانشگاه ها به حیطه مقایسه کیفیت ساخت برند ها مختلف دارویی در کشور و اعلام دو برند بهتر در هر محصول به جهت تحرک بیشتر کارخانجات دارویی در بهبود کیفیت ساخت

- آموزش مشاوره دارویی بصورت عملی در دانشگاهها شروع شود

- درب دانشگاههای پولی کمی تنگ تر شود!

- تسهیلاتی مثل بازپرداخت طولانی خرید دارو، وام بدون بهره و پرداخت فوری مطالبات بیمه ای برای داروخانه های تازه تاسیس در ۵ سال اول فعالیتشان در نظر گرفته شود.

و...

هزاران امید و آرزوی خوب برای روزهایی که آزادی و شان انسانی تک تک فقیر،غنی،تحصیل کرده، بدون سواد، بی فرهنگ و با فرهنگ محترم شمرده شود. 

قسمت اول:

>>

ویزیتور شرکت د تماس میگیره..

-دکتر پیاسکلیدین آوردیم. گفتم اول به شما خبر بدم. چند تا براتون بزنم؟
-بزن دیگه ۵۰ تا!
- کمه دکترا! ایکس و ایگرگ و زد گرفتن ۲۰۰ تا بزنم ۱۰۰ تا! همه همه ۱۵۰ تا برام مونده میخوای همه شو بزنم برای شما!
- نه همون ۵۰ تا کافیه!
- آها دکتر ضمنا یه چیزی گفتن باید همراهش ۲۰۰ بسته آدالت کلد شرکت خ هم بگیری!
- خیلی دارم. لازم ندارم فعلا
- آخه گفتن با همه!
- تاریخش بالاست؟!
- بععله ۲۰۱۳ هه!
-بده دیگه چیکارتون کنیم

دوباره همان شرکت :

- سلام دکتر، برام پیاسکلیدین اومده فقط باید نقدی بدین

- چرا نقدی؟ شرکت د که یک ماهه میگیره،..
 - آره دکتر اونجوری دارم سهمیه اما اگه نقدی بگیری هرچقدر بخوای بهت میدم! بدون محدودیت..

>>

ویزیتور شرکت س :

- دکتر لیست کسریاتونو دیدم. فقط دو قلمش رو داشتیم
-خب؟
- آخه مبلغش کم میشه. شرکت زیر ۵۰ تومان درخواست رو ثبت نمیکنه. تعدادشونو بیشتر کنم دیگه!
- نه تعداد همون باشه. آقای فلانی ببین چی دیگه میتونی بهش سفارش بدی..

>>

- دکتر خبرداری که؟
- چی رو؟
-دارو های خارجی نقدی شدن؟
-یعنی چی؟
-یعنی فاکتورجدا میدیم چک روز میگیرم. بخاطر تغییرات ارز!
- آها!..

>>

شرکتهای داروپخش و هجرت که متعلق به سازمان تامین اجتماعی هستند.

- دکتر گفتن چک داروخانه اگه برگشت بخوره دیگه بهش جنس ندیم.
- چک شما رو توی همون بانکی کشیدم که پدرتون باید بدهی خودش رو به داروخانه بده. هروقت ریخت چک شما هم پاس میشه
- نه دکتر اونا به ما ارتباطی نداره!...
- یعنی..!

>>

- دکتر جان داروی ف رو داریم. اما فعلا منع فروشه
- یعنی چی؟ دارین خب بدین دیگه منع فروش یعنی چی؟ مشکلی دارن مگه؟
- نه قراره تغییر قیمت بده، تا قیمت جدید بیاد اجازه فروش نداریم..
ـ آها...

قسمت دوم :

در داروخانه :

<<

به بیمار : این پیاسکلیدین ترکیبی از آووکادو و سویا هست، باید بعد از غذا بخورین ..
بیمار : اون قرصا چیه دکتر؟ دکتر که برام قرص سرماخوردگی ننوشته بود.
- بعله اما باید باهاش بخرید! با هم فروخته میشه
خبر دارین دیگه این پیاسکلیدینتون هم کم هست هرجایی ندارن،شرکت با کلی منت بهمون داده ...!!

<<

به بیمار :

-این نسخه تون یه قلم بیشتر نیست. فقط ۲۰ تا پروپرانولول ۱۰ میلی؟
- دکترم گفته فعلا استفاده کنم دوباره هفته دیگه برم پیشش
- نه خانم نسخه تون مبلغی نمیشه. نمی پیچیم. برین به دکترتون بگین چند قلم دیگه دارو بهش اضافه کنه!!

<<

- خانم این نسخه تون روگام داره . روگام رو باید آزاد بگیرین بیمه حساب نمیکنیم
- مگه بیمه نیست دکتر؟
- چرا اما بیمه بازپرداختش طولانیه. براتون آزاد حساب میکنم خودتون از بیمه پولش رو بگیرین!

<<

- خانم نسخه تامین اجتماعی دارین؟
- بله . چطور مگه؟
- تامین اجتماعی بدهیش رو سر موقع پرداخت نکرده. قراداد رو فسخ کردیم پرونده شون هم دادسرا هست!! آزاد حساب میشه!!

<<

- داروتون رو داریم اما باید هفته دیگه بیاین بگیرین..
ـ اما دارو رو لازم دارم دکتر، باید مریضم تزریق کنه
ـ قراره داروتون گرون بشه، فعلا نمیفوشیم تا قیمت جدیدش بیاد!!

قسمت دوم اتفاق نمی افته اما قسمت اول بارها و بارها پیش میاد

داروخانه است دیگه...

طبق "هر دم از این باغ بری میرسد" علیرغم اینکه از این باغها هرازان بر به ما رسیده اما به نظر نمیرسه هیچوقت روح و روان ما رنگ آرامش ببیند و تولرانس برای داروسازان محلی از اعراب ندارد

حتما شما هم در سایت خدمات تامین به این خبر برخوردید:

">غير قانوني بودن دريافت هزينه از سوي مراکز طرف قرار داد جهت تائيد اينترنتي نسخ <"

"در صورت دريافت وجه از بيمه شدگان تامين اجتماعي تحت عناوين ثبت نسخ الکترونيک و يا هزينه تائيد اينترنتي، دسترسي اينترنتي مرکز قطع شده و برقراري مجدد آن منوط به صدور مجوز از سوي اداره کل درمان غير مستقيم خواهد بود."

لینک خبر : http://www2.darman.sso.ir/Forms/Public/NewsView.aspx

----

من موندم این سازمان چطور به خودش حق اظهار نظر در این موضوع رو میده اون هم به این نحو؟؟

طبق هر قانون عقلی . عرفی نمیدونم شرعی ... این کار تائید اینترنتی نسخه هزینه بر هست. وقت گیر هست.

حالا این سازمان که از خودش هیچ خاصیتی برای پرداخت این هزینه ها نمیبینه چطور به خودش اجازه میده برای "حق مسلم" و طبیعی داروخانه خط و نشون بکشه؟

بر چه قانونی؟ قانون وحش؟ قانون جنگل؟؟

به چه حقی به خودش اجازه میده تبعات این اقدام به حق و قانونی رو زیر سوال ببره؟

سوال اینجاست که اگر شما توانایی و مسئولیت پرداخت رو دارید  بسم الله

اگر ندارید . اگر بیمار اون سازمان مجبوره تاوان بی مسئولیتی شما رو پرداخت کنه لطف کنید ادای دایه مهربان تر از مادر رو هم بازی نکنید.

و سوال و گله ای که باید از همکاران ما در انجمن داروسازان پرسید

آیا فکر نمیکنید باید از همان روز اول بنا نهادن ثبت الکترونیکی نسخ مبلغ قانونی هزینه ثبت رو تعیین و ابلاغ میکردید؟

آیا بهتر نبود از همان ابتدای راه اندازی تائید اینترنتی جایگاه حقوقی هزینه های مترتب بر داروخانه رو کارشناسی و اعلام میکردید؟

آیا فکر نمیکنید همین نوع اشتباه رو از همان قدیم تر در باب حق فنی و زیر بار نبردن بیمه ها برای پرداخت هزینه آن مانند ویزیت پزشک. تکرار کردیم؟

آیا این خط و نشان کشیدن جواب قاطع و قانونی ندارد؟

چطور چهار تا پراتیک میتونن هزینه صرف کنند . این وکیل و آن نماینده و فلان مسئول ارگان را ببینید و حق فنی را به چالش بکشند و حرف را به مجلس و این سازمان و آن سازمان ببرند. آنوقت ما نتوانیم؟؟

آیا بهتر نیست به جای نگرانی از فسخ قرارداد و در زمین خودی بازی کردن بازی و توپ در میدان بیمه ها و وادار کردنشان به تمکین خواسته های قانونی باشد؟

این مصلحت اندیشی و تساهل در برابر حریفی که اصول بازی جوانمردانه را نمیداند چیزی جز "هر دم از این باغ بری می رسد" را بدنبال نخواهد داشت.

 هر گردنی که پائین تر بیاید باید منتظر سیلی محکمتری هم باشد و سربه زیری زیاد مایه شرمساری فزون تر است.

چندی پیش که برای بازآموزی به سالن همایشهای رازی رفته بودم فرصتی پیش اومد با همکاران و هم دوره ای ها در مورد کار و مشکلات و .. صحبت کنیم.
یکی از دوستان نظرم رو راجع به پیشنهادی که بهش شده بود راجع به شراکت در داروخانه پرسید. به اینصورت که پروانه ایشون بعنوان موسس در داروخانه باشه و شخص یا اشخاصی با تامین هزینه مکان داروخانه و هزینه مسئول فنی و قائم مقام امور داروخانه رو بصورت کامل در اختیار داشته باشند و ایشان بدون حضور و نظارت واقعی مبلغ ناچیزی در ماه دریافتی داشته باشند..

راه کارهای دور زدن نظارتهای دانشگاه برای صدور چک ها رو هم واریز قبل از موعد چک صادره به حساب ایشون بود و چکها رو ایشون صادر میکرد با این تضمین که قبلش حسابشون به همون اندازه تامین موجودی میشه و ..

صحبت سر این شد که اگه این دوست ما اینکار رو نکنه بلاخره یه همکار دیگه این کار رو انجام میده و من فکر میکردم که چرا باید وقتی یک داروسازی حتما وجود داره که حاضره وقت بذاره. مدیریت و نطارت داشته باشه از این حقش محروم باشه و شخص یا اشخاص دیگه ای بصورت زنجیره ای اقدام به تاسیس داروخانه و رشد قارچ گونه تجارت مافیایی خودشون بپردازند و با دست گرفتن بازار کار حق اون داروسازانی که از حق خودشون و تلاش خودشون خوستار منتفع شدن هستند محروم کنند و داروسازان ملعبه دست این چنین بازار مافیایی رو به گسترشی بشن.

البته دوست من نظرش این بود که اتفاقا این شخص یا اشخاص در کار مدیریت داروخانه خیلی ماهر تر از داروسازهای همکار ما هستند و خیلی برخورد بهتری با داروسازان دارند تا داروسازان صاحب داروخانه..

به نظر من خیلی ساده انگارانه هست این نگاه و مسلما اگر روزگار چرخش طوری بگرده که من داروساز برای کار کردن نیاز باشه گردنم رو پیش این افراد خم کنم اون موقع اثری از این ناز کشین و حرمت هم نخواهد بود. در مورد مدیریت و هنر مدیریت در داروخانه با بخشی اش موافقم و با بخشی نه.
ببینید خوب کار مدیریت داروخانه خیلی پیچیده.سخت و وقت گیر هست. در این مورد در دانشگاه آموزشی به ما داده نشده و تا حدی طبیعی هست برای داروساز تازه کار که نتونه امور مدیریت داروخانه رو ر ابتدا به صورت ایده آل دست بگیره و نیاز به این حمایتها داشته باشه اما این حمایت و استفاده از پتانسیل مدیریتی و مشاوره غیر داروسازان باید جایگاه تعریف شده ای داشته باشه و حد و حدود و مرز دخالت هر حوزه مشخص باشه.

از حالت شخصی اگه بخوام بحث رو بیرون بیارم باید ببینیم زمینه بروز این بازار ناصواب چی هست.

ما افرادی رو داریم که به هر نحو ممکن میخوان از این بازار برای خودشان کلاهی بدوزند. و نه منفعل بلکه بسیار پرتلاش هستند. حتی تعجب نکنین اگه بشنوین فلان بازرس بیمه رو تطمیع کرده اند. فلان بازرس دانشگاه رو تهدید کردند و ... اینها این کار رو سفت و سخت چسبیده اند و برنامه های بلند مدتی دارند.

از طرف دیگه ما با داروسازان فارغ التحصیل کم درامد و بی تجربه در امر مدیریت داروخانه ای سراغ داریم که یا در تامین هزینه اولیه تاسیس داروخانه با مشکل جدی مالی مواجه هستند که به سمت پذیرش چنین پیشنهاداتی جلب میشوند حالا به صوت شراکت سرمایه. یا در سود و یا به این صورت کاملا بکطرفه

یا با توجه به مشغله های زیاد کاری و علمی توان کافی برای پرداخت مناسب به مقوله اداره و مدیریت داروخانه ندارند.

برای رفع هر مشکل باید بیش از همه زمینه های مشکل رو مرتفع کنیم وگرنه همانطور که ذکر شد نظارت بر چکهای صادره به راحتی قابل دور زدن هست.

بحث مالی : تامین بودجه ...
با توجه به اینکه داروخانه اگه مدیریت درستی داشته باشه امکان ورشکستگی کمی داره باید مذاکراتی از طرف انجمن ها با بانکهای خصوصی در این مورد صورت بگیره. تضمین ها خیلی راحت میتونه وجود داشته باشه چون به قولی داروخانه همیشه به چهار میخ کشیده شده هست!

ورود سرمایه از شرکتهای توزیع کننده دارو بعنوان اسپانسر : در این مورد میشه از توان مالی همکاران در بخش توزیع دارو بصورت یک شرکت تابعه مالی که هدفش تامین و مشارکت در تاسیس داروخانه هست باشه. تضمین هایی مثل خرید اصلی داروخانه مثلا به میزان فلان مبلغ در ماه از این شرکت و .. میتونه همکاری درازمدت داروخانه با شرکت رو تضمین کنه. البته باید به دقت این نحوه همکاری و زمان و شرایطش معلوم باشه و درموردش تبادل نظر صورت بگیره

حمایت مالی شرکتهای تولید کننده و وارد کننده دارو در زمینه تهیه ملزومات و قفسه بندی و ...

استمهال از شرکتهای پخش دارو برای داروخانه های تازه تاسیس بصورت چکهای درازمدت یک ساله

تسریع بازپرداخت بیمه ها به داروخانه های تازه تاسیس در دو سال اول شروع به کار بصورت حداکثر دوماهه

در بحث مدریت داروخانه هم از دو قسمت میشه وارد شد تدریس واحدهای درسی و حتی عملی در مورد نحوه انبارگردانی و ثبت کسریها و استخدام پرسنل و آموزش و تامین اقلام دارویی صدور چک و کاهش کسورات بیمه ها و استفاده از نرم افزار در داروخانه و ...

از طرف دیگه سروسامان دادن به استخدام پرسنل یا منوط کردن پرسنل (یا حداقل یک پرسنل ارشد)به گذرندن دوره های آموزشی و داشتن گواهی لازم

کاهش "تفاوت درامد موسس داروخانه با مسئول فنی" هم یک راهکار خیلی جدی میتونه باشه که بجای افرایش تعداد داروخانه ها  به سمت بالارفتن سرعت و کیفیت کار در داروخانه با افزایش تعداد داروسازان مشغول در داروخانه پیش بریم.

منتظر شنیدن نظر و پیشنهادات شما عزیزان هم هستم. ممنون

این ها مواردی هستند که من دیدم :

اینهالر بکلومتازون : (کدهای ۰۰۱۳۳ و ۰۲۲۰۷ )

آمپول کلیندامایسین : (کدهای ۰۱۹۴۷ و ۰۰۳۱۰ )

پچ پوستی نیتروگلیسرین : ( کدهای ۰۱۶۱۶ و ۱۱۳۷۲ )

به نظر شما هم اینها در واقع یک دارو هستند و شما در نرم افزار داروخانه خود از کدام کدها استفاده میکنید؟

حقیقتش حدود یک سالی هستد چندین طرح و ایده درموارد مختلف با زمینه دارویی تهیه کردم
با چند نفر از برنامه نویسان هم مدتی کار کردم.

اما واقعا به این نتیجه رسیدم که هیچ گزینه ای بهتر از خود داروسازان نمیتونن مشکلات و کارهای خودشون رو حل کنن و کارهاشون رو به پیش ببرند.

بعضی چیزها نیاز به همیتی داره که در غیر از همکار خودت نمیتونی سراغی ازش ببینی و این نبود همیت منو کاملا تحت تاثیر قرار میده و نمیتونم اونجور که باید خودم رو وقفش کنم

اما امیدوارم اگه بتونم در بین همکاران آینده داروساز (دانشجویان داروسازی) که علاقمند به تلفیق علم و دانش برنامه نویسی با رشته و کار داروسازی باشند نفراتی رو پیدا کنم که بتونیم با کمک هم کارهای موثر و موندگاری انجام بدیم.

من به شخصه ایده آل گرایی و به ثمر رسیدن ایده هام منو راضی میکنه ولی مطمئنا تمام سعی ام رو میکنم که منافع مادی رو هم برای این کار در نظر بگیرم و حقوق معنوی و مادی کارها رو حفظ کنم.

زمینه های کار هم در زمینه طراحی سایت هست و هم نرم افزارتحت ویندوز و البته برنامه نویسی گوشی های هوشمند (اندروید و وین فون) هم مورد نظر هست.

لطفا کسانی که هم در خودشون همیت و هم توانایی به ثمر رسوندن پروژه های نرم افزاری رو سراغ میبینند برای دریافت جزیات بیشتر به همراه مختصری از زرومه کاریشون رو به

okhowat_hadi [at] yahoo [dot] com

ارسال کنند

پیشاپیش ممنون

بنام خدا

۱۳۹۰/۰۴/۲۲

انجمن داروسازان گیلان

همکار گرامی جناب آقای دکتر محمد حسین شهدی نژاد
مدیر محترم درمان تامین اجتماعی گیلان

با سلام و احترام. مستحضرید که مطالبات داروخانه های استان از سازمان تامین اجتماعی ششمین ماه خود را پشت سر می گذارد و مکاتبات عدیده این انجمن با مدیر عامل محترم آن سازمان . ریاست محترم کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی. استاندار محترم گیلان. ریاست محترم دانشگاه علوم پزشکی گیلان. امید ما را به پاسخگویی مسئولان به یاس تبدیل نموده است.

از طرفی سازمان تامین اجتماعی که خود صاحب شرکتهای عمده پخش دارو چون داروپخش و هجرت می باشد. با واسطه این شرکتها برای تسویه فاکتورهای خرید دارو از داروخانه ها چک های با سررسید یک تا دو ماه را طلب می نماید و حتی به عنوان "خریدار خدمت" حاضر نیست مطالبات داروخانه ها را مطابق قانون بیمه همگانی مصوب مجلس محترم شورای اسلامی پرداخت نماید! جناب دکتر همکاران ما تا کی باید شاهد سیاست های یک بام و دو هوای آن سازمان باشند؟ از آنجایی که مشکلات مالی کمر داروخانه ها را شکسته و توانی برای آنها باقی نگذاشته است و بانک ها نیز به دنبال سیاست قطع نسهیلات. به داروخانه وام پرداخت نمی نمایند برخی شنیده ها حاکی از آن است که مدیران داروخانه های استان علیرغم میل باطنی تصمیم دارند تا چنانچه مطالبات آن ها از آن سازمان (از بهمن ماه سال ۸۹ لغایت خرداد ۹۰) تا پایان همین ماه تسویه نگردد از ماه آینده با اعلام قبلی. نسخ بیمه شدگان آن سازمان را با اخد وجه در اختیار مراجعه کنندگان قرار داده و آنان را جهت دریافت وجه پرداختی خود به دفتر اسناد پزشکی آن مدیریت هدایت خواهند نمود. طبیعی است هرگونه عواقب اجتماعی. سیاسی و .. ناشی از این عمل اجتناب ناپذیر به عهده مسئولان و مدیران ارشد آن سازمان در تهران بوده و هیات مدیره انجمن گیلان پیشاپیش از این عمل نا خواسته سلب مسئولیت می نماید.

با تشکر- دکتر پورکاظمی
رئیس انجمن داروسازان گیلان

رونوشت به :معاون محترم وزیر و ریاست سازمان غذا و دارو وزارت بهداشت و درمان جناب آقای دکتر احمد شیبانی به منظور استحضار.
مدیر کل متحرم امور اجتماعی استانداری گیلان
معاونت محترم سیاسی امنیتی استانداری گیلان
دفتر نماینده محترم ولی فقیه در گیلان
ریاست محترم شورای هماهنگی نمایندگان محترم گیلان
ریاست محترم دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی گیلان
معاونت محترم غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی گیلان
مدیر کل محترم اطلاعات گیلان
مدیر کل محترم سازمان بازرسی کل استان گیلان
ریاست محترم انجمن داروسازان ایران
ریاست محترم انجمنهای داروسازان کشور

http://pharmacists.persiangig.com/document/Tamin.gif

>
خوب به نظرم خوب که در این مورد یعنی امکان کار دانشجو در حین تحصیل و لزومش و محدودیتهاش نکات منفیش و خلاصه از دید موافق و مخالف و دانشجو و داروساز بهش نگاه کنیم ببیینم کلیتش چطور هست؟

خود من وقتی دانشجو بودم و در داروخانه دانشگاه با حقوقی تقریبا یک سوم عرف بیرون کار میکردم اونموقع زمزمه هایی بود که میگفتن داروسازای فارغ التحصیل از اینکه دانشجوها بتونن کار کنن ناراضی هستند و اون موقع خوب احساس بدی نسبت به این موضوع داشتم چرا که فکر نمیکردم جای کسی تنگ میشه یا لذت استقلال و کسب درامد در حین آموزش هم مزیدش بود. اما الان با گذر از اون دوران نسبت به این مساله میتونم کمی فراجناحی فکر کنم

ببینین یک دانشجو هنوز اونقدر به کار داروخانه مسلط نیست که بتونه تنهایی مسئولیت کل نسخه های یک روز داروخانه رو بدون ایراد بعهده بگیره. اگه یک داروخانه شلوغ هم باشه اگه پرسنل داروخانه خیلی مسلط نباشن و... یاده اونموقع من نسخی که شک داشتم رو به پرسنل میگفتم من اینو با مسئولیت شما! رد میکنم و الان فکر میکنم که چه فکر بی معنی بود. هیچکس جز من که نسخه رو رد میکردم و داروسازی که من جانشینش بودم در این زمینه مسئول نبودند. وقتی من قراره جانشین کسی بشم باید بتونم بخوبی نبودش رو پوشش بدم و این کاریه که همیشه بطور کامل محقق نمیشه

بعد تصور کنید شروع کار یک دانشجو بشه اعتماد و تکیه کردن به پرسنل نسخه پیچ داروخانه، این دانشجو از ابتدا بخاطر تجربه و تسط کمی که داره امور داروخانه رو وا داده ظاهرا در دست داره و این با حالت مطلوب تری که قبلش اون دانشجو اونقدر با جزیات کار و محیطش آشنا شده که در بدو ورودش حوزه اختیارات و مسئولیتهاش رو بدونه و از اهمیت نقش مستقلش آگاه باشه فاصله داره

و بعد هم باز ببنین که این دانشجو در حال لمس و تطبیق اصول تئوری با اصول علمی کار در داروخانه هست. اطلاعات دارویی و فارماکولوژی که در سر کلاس یاد گرفته رو باید یاد بگیره که عملا با بیمار در موردشون صحبت کنه با اون دید نسخه رو بررسی کنه و یک مهارت خیلی مهم رو کم کم برای خودش جا بندازه. چیزی که با صرف چک کردن درست بودن اقلام نسخه و دستورشون از لحاظ علمی در یک سطح نیستند.
دقیقا این تفاوت سطح عملکرد داروساز با علم آکادمیک با یک پراتیک تجربی هست و نقطه کاملا حساسیه و نباید باری به هر جهت برگذار بشه و سپرده بشه به اختیار خود دانشجو.
من در داروخانه دانشگاهی کارم رو شروع کردم و این شانس رو داشتم که در کنار دست یک داروساز با تجربه قرار بگیرم. واقعیت اینه که من در حین کار مدام نیاز داشتم از داروسازی که کنازم بود سوال بپرسم. لازم بود وقت داشته باشم نسخه رد کردن رو رها کنم و برم دنبل جواب سوالم در کتابهای دارویی. لازم بود نسخ رو رها کنم و به سوالات تلفنی بیماران پاسخ بدم و درستیش رو مجددا با داروساز مسلطی که هم شیفت بودم چک کنم. اینا رو اصلا سرسری نگیرین. من توی این یک سالی که دارم در داروخانه خودم کار میکنم یک دهم اون موقع وقت نمیکنم برم دنبال پیدا کردن جواب سوالام. یعنی اینقدر وجود این سیستم بنظرم لازم هست که اگر فردا بگن در داروخانه به ازای فلان تعداد نسخه باید یک مسئول فنی کار کنه با این پیش زمینه مثبتی که دیدم شخصا خیلی ازش استقبال میکنم.

بحث دیگه مربوط میشه به حق و حقوق بیماران و البته اعتبار و جایگاه داروساز بعنوان منبع موثق مشاوره دارویی. آیا یک دانشجو اونقدر آموزشش کامل بوده که بتونه بدرستی بیماری که نمیتونه تشخیص بده منبع دریافت مشاوره اش یک داروساز یک دانشجو و حتی بعضا یک پرسنل تجربی داروخانه هست. تمام این جوابهای اشتباه به پای داروساز ریخته خواهد شد.

نکته بعدی رقابت منفی و سواستفاده داروخانه داران از بکارگیری نیروی دانشجو با حقوق کمتر و البته قدرت مانور کمتر در کنترل و نظارت بر امور داروخانه هست. یک دانشجو حاضر هست با حقوق کمتری کار کنه چون منفعتی هم بعنوان آموزش میبینه و خودش رو هم سطح انتظار داروسازی که جویای کار هست و این همان شغلش است که باید با درامدش روزگار بگذراند نمیبینه. متقاضی داروساز و دانشجو هم ترجیح میده تا مجبور نشده و کار داروخانه اش گیر بازرس و بیمه نیافتاده در هزینه حقوق داروساز صرفه جویی! کرده و از نیروی دانشجو استفاده کنه یا برای چانه زنی از امکان بکار گیریشون دم بزنه.
بعضی مسائل صنفی هستند و باید در موردشون جدی و بدون احساسی شدن فکر کرد. همون دانشجو فردا جای همون داروساز رو میگیره و خودش هم متقاضی کار در یک داروخانه خواهد بود و نباید بپسنده اونچیزی رو که ان موقع بر خودش در این موقع نمیپسندد!

از طرف دیگه آشنا شدن با کار داروخانه قبل از فارغ التحصیلی جهت گیری آموزش و توقعش رو تغییر میده، البته هم میتونه به این نتیجه برسه که خیلی احتیاج به علمش نیست (متاسفانه بخاطر نگرش غلط در موردش نقش و وظایف داروساز بوجود اومده) و یا یک منتقد سیستم بشه و بخواد که اساتیدش بیشتر روی مباحث علمی داروخانه نیازها و سوالاتش رو مرتفع کنند و آموزششون رو قابل پیاده سازی و اجرا در داروخانه نزدیک کنن

و باز هم کسب درامد برای یک دانشجو عزت نفس داره، افتخار و خوش بینی و رضایت به همراه داره که در کمتر رشته ای این رضایت رو میبینیم. کار در داروخانه اگه اصولی باشه اگه به منظور تقویت و نشستن معلومات نظری سر کلاس باشه کاملا یک امر ایده آل و مطلوب هست و خیلی خوبه که تقویت بشه

یعنی در نهایت نظر من این هست که باید این راه باز باشه اما یکسری محدودیتها باید براش تعیین بشه.
چون منطقی این هست که اولویت اول دانشجو تحصیل هست و مزایای کار در حین تحصیل رو میشه بعنوان تشویقی و مکمل تحصیلش در نظر گرفت.این محدودیتها میتونه متنوع باشه، شرط معدل هم میتونه یک گزینه باشه (هرچند وضع معدل من اون موقع هم چندان تعریفی نداشت! ) محدود کردن ساعات کار ، محدود کردن به همراهی با یک داروساز، محدود کردن به کسب حداقل نمره هایی در بعضی درسهای کاملا مرتبط، اینها هم بیشتر بخاطر این باید باشه که جهت بده نحوه شگل گیری نگرش دانشجو رو به کار آینده اش که صرفا دلخوش به زحمت کمتر و درامد بیشتر نباشه و بدونه که میشه خیلی خیلی بهتر از روند رایج کار کرد و این پیشقراولان راه رو برای بالا بردن کیفیت کاری داروسازان حتما هموار خواهند کرد.

از آنجایی که نظارت بر هر عملکردی موجبات رشد کیفی و تداوم مسیر صحیح را فراهم آورده و مانع از لغزش و انحرافات هر سازمان میگردد. ضروری است کارگروههایی در انجمنهای داروسازی هر استان جهت انجام این مهم تعیین گردد.

مواردی که می تواند مورد ارزیابی قرار گیرند

- بازنگری قوانین فرسوده قدیمی قرارداد داروخانه با بیمه گذار که بدور از شان و منزلت طرفین بوده و ضروری است نسبت به فسخ هماهنگ آن و اقدام به عقد قرارداد جدید طبق آیتم های پیشنهادی انجمن داروسازان ایران گردد

- هرگونه کسورات ناشی از تاخیر در بازپرداخت بیمه ها که بصورت شفاف تببین شده و به ازای هر روز دیرکرد معادل سود بانکی اسلامی محاسبه شده و در مطالبات داروخانه منظور گردد. بدیهی است تاخیر در پرداخت این جریمه حق هر گونه اقدام مقتضی را برای داروخانه مذبور و انجمن داروسازان شهر و استان جهت اقدام هماهنگ محفوظ می دارد.
- هرگونه کسورات مورد نظر باید قبلا به اطلاع مسئول داروخانه با ذکر دلایل متقن رسانده شده و همکاری لازم جهت کاهش حداکثری آن از سوی سازمان بیمه گر انجام گیرد.

- تعیین و ابلاغ هزینه مکانیزاسیون نسخ به سازمانهای بیمه گر جهت پرداخت به داروخانه

- تعیین و ابلاغ هزینه های نگهداری و سرویس سیستم های سخت افزاری

- تعیین و ابلاغ هزینه های شارژ سالیانه نرم افزار و یا دریافت نرم افزار رایگان با پشتیبانی رایگان از طرف سازمان های بیمه گر

-تعیین و ابلاغ هزینه های تهیه فرم و آماده سازی نسخ

-تعیین و ابلاغ هزینه های بسته بندی مجدد و لیبلاسیون

-تعیین و ابلاغ هزینه های انجام تائید اینترنتی نسخ

- تهیه فرم ارزشیابی از کارکنان مشغول خدمت در سازمانهای بیمه گر

- تهیه فرم ارزشیابی از نحوه عملکرد بازرسین سازمانهای بیمه گر و سایر نهادها

شامل

- نحوره ورود
- معرفی و ارائه کارت شناسی مورد تائید
- عدم تزاحم در انجام امور داروخانه و روند تحویل دارو به بیمار
- همکاری مناسب با مسئولین فنی داروخانه
- ارائه مستندات مربوط به تغییرات قوانین و دریافت رسید از مسئولین داروخانه

- ارجاع سوالات بیماران راجع به بیمه نبودن داروها، اختلاف قیمت ، موجود نبودن داروها و موارد عدم تعد پرداخت سازمان به کمیته ای جهت دفاع از حقوق بیمه شدگان و اعلام شماره پاسخگویی دلایل عدم عهد سازمان برای بیماران مراجعه کننده جهت الصاق در داروخانه ها

مسلما بسیاری از مشکلات بوجود آمده در طی این سالهای بعد از دوران دفاع مقدس بدلیل عدم نظارت کافی بر عملکرد سازمانهای بیمه گر بوده و لازم است تدابیر مقتضی در اسرع وقت در این باره صورت گیرد.

از همکاران داروساز و دانشجویان عزیز داروسازی که ایده و نظراتی در ارتباط با نرم افزار داروخانه دارند 

در زمینه های 

- سهولت انتخاب اقلام دارویی

- ارتباط با سرور

- انبارگردانی

- سفارش دهی دارویی

- گزارش گیری

- ارتباط بی سیم

- گزارش عملکرد پرسنل

- محاسبات مالی سود-انباشت سرمایه - زیان

- چک های صادره

- انواع شرایط و قرارداهای بیمه ای موجود

- تبلیغات دارویی

- آموزش بیمار

- کاهش کسورات

- کاهش اشتباهات نسخه پیچی

- معرفی محصولات جدید

- گزارش منطقه ای پزشکان متخصص (موقعیت مکانی)

- باز آموزی و اموزش مداوم

- ...

و سایز زمینه هایی که پیش بینی میکنید تعبیه کردن ان در نرم افزار داروخانه به تکمیل نرم افزار کمک خواهد نمود

هدف ارائه نرم افزازی کامل با مسئولیت و نظارت انجمن داروسازی است که بتواند در خدمت نیازهای روز داروسازی کشور قرار گیرد

طبعا انتظارات از نرم افزار انجمن شامل

داشتن حداکثر امکانات کاری و سهولت استفاده برای کاربران مبتدی تا متبحر

کمترین هزینه تحمیلی به داروسازان

بیشترین کارایی در افزایش سود دهی به داروخانه ها و کاهش کسورات و هزینه های داروخانه

کمک به ارتقای علمی داروسازان

کمک به ارتقا علمی دانشجویان داروسازی

و پشتیبانی قوی

خواهد بود 

یکی از نگرانیهای اکثر فارغ التحصیلان داروسازی سوای مساله طرح و سربازی، مساله تاسیس داروخانه، کسب امتیاز و مسائل مربوط هست،

اینکه دانشجوی داروسازی در ابتدا توان مالی خرید امتیاز داروخانه در شهرهای بزرگ را ندارد.

اینکه کار کردن بعنوان مسئول فنی، درآمد مکفی ایجاد نمیکند که بتوان بعنوان پس اندازی برای تامین بودجه لازم برای تاسیس داروخانه در نظر گرفت.

و شرایط متغیر برای امتیاز بندی داروخانه ها و اولویت های تاسیس امکان برنامه ریزی بلند مدت را برای وی مشکل میکند.

شاید مهمترین نکته و بلندترین سد همان رسیدن نوبت تاسیس داروخانه باشد، در نظر بگیرید شما چند سال در نوبت بمانید و بعد ببینید که داروساز با سابقه ای را که امتیاز داروخانه خود را به دیگری واگذار(ابطال و تاسیس همزمان) کرده و در اولویت تاسیس داروخانه قرار گرفته و با توجه به سابقه کار و امتیاز بالاتری که دارد در پله یا پله هایی جلو تر از شما قرار گرفته و شما باز باید زمان طولانی تری را در انتظار رسیدن نوبت تاسیس داروخانه خود و یا تغییر شرایطی مثل سقف جمعیتی لازم برای تاسیس داروخانه صبوری پیشه کنید.

نگاهی هم بیندازیم به شرایطی بدتر، شرایطی که یک یا چند سرمایه گذار غیر داروساز، با توجه به بنیه مالی قوی خود، قادر هستند چندین داروخانه را بصورت شراکتی (شراکت که چه عرض شود، استثمار) تاسیس کرده و داروساز با داروسازانی را بعنوان موسس و مسئول فنی معرفی کرده و در واقع مدیریت اصلی داروخانه را خود بعهده بگیرند و از امضا و حضور داروسازان صرفا برای رفع موانع کسب و کار خویش بهره گیرند.

با داروسازانی هم مواجه هستیم که انگیزه و علاقه ای به درگیر شدن در امور مالی داروخانه( اعم از خریدهای دارویی، پاس کردن چک ها، رسیدگی مستمر به موجودی اقلام دارویی، تاریخ انقضا، مشکلات تعامل با شرکتهای پخش، آموزش و مدیریت پرسنل، حقوق پرسنل، حقوق قائم مقام، قوانین بیمه ها، تغییرات بیمه ها، کسورات بیمه ها و تمام مواردی که باعث میشود زندگی یک داروساز وقف کار داروخانه شود) نداشته و از طرفی حاضر هم نیستند درامد محدود مسئول فنی را بپذیرند و ترجیح میدهند دارمد بالاتر صاحب داروخانه بودن را بدون قبول مسئولیتهای سنگین آن داشته باشند.

و البته داروسازانی که تمایلی ندارند آسایش زندگی و کار در شهرهای بزرگ را با محدودیتهای کار در شهرهای کوچک و مناطق محروم ولو با امتیاز بالا تعویض کنند.

همیشه باید تعادلی بین خواست و نتیجه باشد تا روند طبیعی امور پیش برود،

مثلا داروسازی که هرچه سریعتر میخواهد داروخانه تاسیس کند، سختی کار در منطقه محروم را تقبل میکند و حتی داروخانه ای درآنجا بدون نوبت تاسیس مدیریت خواهد کرد و بعد به شرایط بهتر نقل مکان خواهد کرد.

داروسازی که انگیزه درگیر شدن در امور مدیریتی داروخانه را ندارد و ترجیح میدهد در جایی با امکانات بهتر باشد، بعنوان مسئول فنی در شهرهای بزرگ مشغول خواهد شد.

داروسازی که بنیه مالی بهتری دارد، بعد از کسب امتیازات لازم(کار در شهرهای کوچک) حد نصاب خرید، امتیاز داروخانه داروسازی که یا قادر به کار نیست، یا تصمیم به مهاجرت یا هر علت دیگر دارد، را خریداری کرده و یک پله سریعتر مراحل کاری خود را طی میکند.

داروسازی که از حق تاسیس خود استفاده نکرده، میتواند امتیاز خود را به داروساز جوانتری واگذار کند و در نوبت تاسیس بماند یا با آن سرمایه ای که از فروش امتیاز داروخانه بدست میآورد در جای دیگر داروخانه ای دیگر تاسیس کند.

داروسازی که امتیاز داروخانه ای را خریداری کرده، نمیتواند تا پنج سال امتیاز داروخانه خود را مجددا به داروساز دیگری واگذار نماید و این مانعی است برای تعویض و خرید و فروش دوره ای امتیاز تاسیس داروخانه

اما هنوز نا رضایتی وجود دارد. در بخشی از داروسازان در انتظار نوبت که

امکانات مالی قوی برای خرید امتیاز داروخانه ندارند

میبینند که داروسازانی که قبلا امکان مالی قوی داشته و امتیاز داروخانه خود را خریداری کرده اند، الان با فروش امتیاز داروخانه خود در نوبت حق تاسیس خود قرار گرفته و در اولویتی جلوتر قرار دارند.

صحبتهایی هم در این مورد مطرح میشود که به کل امتیاز تاسیس داروخانه برداشته شده و هر داروسازی بتواند در هر مکانی داروخانه تاسیس کند، به نظر میرسد فلسفه این پیشنهاد مربوط به ایجاد اصل رقابت باشد، اصلی که میگوید شما اگر احساس میکنید که میتوانید داروخانه تان را در کنار چند داروخانه دیگر تاسیس کنید و هنوز سوددهی مناسبی داشته باشید به اینکار مبادرت کنید و اگر میبینید که درامد مناسبی ندارید خودبخود به مکان دیگری منتقل خواهید شد و به نوعی بدون نظارت دولتی و سیستم امتیاز بندی خود داروسازان بصورت تجربی در این زمینه با آزمون و خطا به توافق خواهند رسید

با توجه به اینکه این طرح هنوز عملی نشده باید پیش بینی های لازم در مورد مفید بودن یا مضر بودن و شرایطی جدیدی که این نوع تصمیمات کلان بر شرایط کاری داروسازان اعمال خواهند نمود انجام داد.

و حتی تصمیماتی که در زمینه افزایش جذب دانشجویان داروسازی از طریق دانشگاهها و در نتیجه افزایش فارغ التحصیلان داروساز وجود دارد.

به نظر میرسد این مسائل بسیار درهم تندیده تر از آن هستند که با بررسی و چاره جویی موردی گوشه ای از کار بتوان راه حل جامعی ارائه نمود

سوالات زیادی وجود دارد که بایستی همکاران داروساز در مورد آنها به شور بنشینند و پیشنهادهایی ارائه نمایند

- آیا وضعیت آینده کاری در ایران به این صورت خواهد بود که داروخانه های متعدد با مراجعه کنندگان کم خواهیم داشت که در آن داروخانه ها رقابت بر اساس مشاوره دارویی خواهد بود و این تعداد ویزیت در روز درامد کافی برای داروسازان موسس و مسئول فنی ایجاد خواهد نمود؟

- آیا افزایش مارژین فروش دارو مانعی برای مصرف خودسرانه دارو و تجویز زیاد آن خواهد شد؟ آیا این افرایش مارژین میتواند حداقلهای درامدی در داروخانه های متعدد در کنار هم را توجیه نماید؟

- آیا با سیستم مدیریتی حکومتی طرف هستیم که حق و وحقوق داروساز و نقش آن در سلامت جامعه را پر رنگ میداند و حاضر است برای این نقش هزینه های لازم را پرداخت کند در شرایطی که داروسازان متعددی فارغ التحصیل و داروخانه های متعددی تاسیس شده اند؟

- آیا لازم است در مورد حقوق مسئولین فنی تجدید نظر کرد تا با افزایش چند برابری آن، تعادلی بین درامد موسس داروخانه و مسئولین فنی که عملا درگیر کار علمی داروخانه هستند فراهم شود؟
آیا افزایش درامد مسئولین فنی در حد دریافت حق فنی هر نسخه برای داروساز مسئول فنی و تخصیص درامد خرید و فروش دارو برای موسس میتواند چاره کار داروسازانی باشد که علاقه ای به درگیر شدن در مسائل مدیریت داروخانه نبوده و از طرفی از درامد محدودتر خود نیز راضی نیستند؟

- آیا باید تفاوت درامد داروخانه ها را کاهش داد، آنهم به صورتی که درآمد تمام داروخانه ها را به سمت کف متمایل کرد؟

- آیا باید سقف تعداد نسخ پذیرش در روز برای داروخانه ها برای مسئول فنی قائل شد، تا داروخانه هایی که از تعداد نسخ بیشتری در روز برخورداند، مجبور به استفاده و به کار گیری چند مسئولین فنی همزمان برای ارائه کار علمی و نظارتی مناسب در داروخانه شوند؟

- آیا برای بیماران مفهوم پرداخت هزینه برای مشاوره دارویی قابل جا انداختن است؟ برای بیماری که تا دیروز هر سوالی را بدون پرداخت هزینه و رو در رو از داروساز خود میپرسید؟
آیا مشاوره دارویی بصورت واحد های درسی عملا در دانشگاههای ما آموزش داده می شوند؟

- برای جلوگیری از رشد مافیای زنجیره ای صاحبان غیر داروساز داروخانه که با گسترش خود، عملا داروسازان را به ملعبه ای برای کسب درامد اکثرا غیر قانونی خود تبدیل کرده اند چه چاره ای قابل تصور است؟
آیا به مشابه حق تاسیس داروخانه برای فارغ التحصیلان ، میتوان وام بدون بهره ای با نظارت سازمانهایی مثل نظام پزشکی برای تاسیس داروخانه برایشان قائل شد؟

- چه راه حلی میتوان برای گسترش تاسیس داروخانه در مناطق محروم ارائه کرد؟ چه مزایایی میتوانیم برای داروسازانی که در این مناطق در حال کار هستند قائل شویم؟
حق تاسیس شان را در صورت تاسیس داروخانه در چنین مناطقی هنوز محفوظ بدانیم؟
وام های تاسیس داروخانه را با اولیت برای مناطق محروم در نظر بگیریم؟
سازمانهای بیمه گر را مجاب به پرداخت بلافاصله مطالبات داروخانه های مناطق محروم نمائیم؟
افزایش امتیاز کار در این مناطق را جوری تنظیم نمائیم که داروساز بتواند با حدود ده سال کار به امتیاز لازم برای شهر های بزرگتر استانی و مرکزی دست یابد؟

- برای کم کردن بار مسئولیت مدیریت داروخانه چه راه کاری میتوانیم ارائه کنیم؟
به کار گیری فارغ التحصیلان دارای مدرک حسابداری و تفویض برخی مسئولیتها مثل خرید دارویی،انبار گردانی،حقوق پرسنل، عدم دخالت در حیطه مسئولیت فنی داروساز که بصورت تدوین شده و روشن ارائه شود تا مشغولیتهای داروسازان کاهش یافته و با فراغ بال بیشتر به مسئولیتهای حرفه ای خود بپردازند؟
تعریف قانونی جایگاه اشتراک در تاسیس داروخانه؟ معرفی دو داروساز موسس برای یک داروخانه؟ چند داروخانه با یک مدیریت؟

- بهره گیری از تجربه پزشکان عمومی باید ما را به چه راه حل هایی رهنمود باشد؟
آیا مشکل کار و درامد پزشکان عمومی مربوط به توانایی و عدم توانایی علمی آنها است؟ ( آیا سمت و سوی ما رقابت علمی در داروخانه ها خواهد بود؟)
آیا مشکل کار و درامد پزشکان عمومی مربوط به انتظارات درامدی بالای انهاست؟! ( آیا ما با دیدگاهی طرف هستیم که توقع دارد داروساز و پزشک با درامد هفتصد هزار تومان در ماه خشنود و راضی باشد؟)
آیا مشکل پزشکان عمومی در تزریق زیاد فارغ التحصیلان به جامعه است؟ ( آیا پذیرش بالای داروسازان چه از طریق دانشگاههای داخلی و احیانا بین المللی و فارغ التحصبان خارج از کشور، بدون در نظر گرفتن جایگاه مناسب کاری چنین تبعاتی نخواهد داشت؟)
آیا مشکل پزشکان عمومی مربوط به عدم تمایل کار در مناطق محروم است؟ ( آیا کار در مناطق محروم حقیقتا مزایای خاصی دارد ؟ و آیا کسانی که در مناطق محروم مشغول کار هستند از منافع روحی و مادی مکفی برخوردارند؟)

- آیا بهتر است مشوق هایی برای ارتقا درامد از طریق افزایش بارعلمی در داروخانه قائل شویم؟ (فروش داروهای خاص و انحصاری را برای عرضه در هر داروخانه ای آزاد کنیم، مشروط به اینکه مسئول فنی مسئول فروش آن اقلام از آموزش ویژه مخصوص هر دارو و نحوه مشاوره با پزشک و بیمار برخوردار بوده و این اطلاعات مرتبا بازآموزی و به روز شوند؟
آیا میتوان بر روی درامد حق مشاوره ویژه بعنوان کار تخصصی حساب ویژه ای کرد؟

- فرهنگ غلط مصرف دارویی ، برای اصلاحش چه باید کرد؟

با اهمیت قائل شدن به امور صنفی و  بحث و تبادل نظر مطمئنا راه حل های روشن برای هر سوالی خواهیم یافت...

.. این قرصهای زیر زبونی رو باید کی میصرف کنن؟
موقع درد سینه دیگه خانم..
یعنی هر وقت قلبش درد گرفت باید استفاده کنه؟
... بله بله..
اگه فشارش پائین بود اشکالی نداره؟
.. نه .. مم.. هروقت درد داشت بذاره...
پس اشکالی نداره؟
در حالی که نشان میداد مشغول نسخه ای هست سرش رو تکون میده که نه چیزی نیست...

خانم رو صدا کردم و پرسش و پاسخی صورت گرفت و از خطر استفاده از یک وازودیلاتور قوی وقتی که افت حجم یا فشار خون رو داریم براش گفتم .

//
ببینید، نکته ای که میخوام بهش توجه بدم اینه که
کسانی که در داروخانه مدتی مشغول کار میشن، بعد از مدتی کم کم با سوالاتی که از داروساز میپرسند و با دقتی که خودشون در کلیت نسخه به خرج میدن، به تدریج اطلاعات کلی راجع به مصرف دارو، کاربردش و مصرف معمولش آشنا میشن.
از طرفی خوب معمولش اینطور هست که در داروخانه بیمار مخاطب خودش رو دکتر خطاب میکنه و باز هم در داروخانه مرسوم نیست کسی بگه نه خانم من دکتر نیستم(البته من چند مورد در داروخانه دیدم که پرسنل ارشد داروخانه خیلی بدون تعارف و سریع اعلام میکرد که من دکتر نیستم)، واقعیت اینه که شنیدن عنوان دکتر خصوصا برای نسخه پیچ داروخانه جالب هست! پس ضرورتی برای رفع لطف بیمار نمیبینه
از طرف دیگه، نکته حساسش اینجاست؛ نسخه پیج یا کسی که با کلیت دارو و مصرفش آشنا شده، قدم های بعدی ارائه اطلاعات مصرف دارو رو نمیتونه ادامه بده، اما ادامه میده!
یعنی بیمار میپرسه فلان چیز برای چیه؟  خوب بلد شده و هر سوالی پاسخی میطلبه و در مواجهه با سوالات ساده هم گفتن اینکه از آقای دکتر یا خانم دکتر بپرسید کار سختیه.
چون ؛
1- بیمار منتظر پاسخ است و پیش فرضش این هست که جواب را میدانید و بلافاصله پاسخ سوال خود رو دریافت میکنه یعنی تحت فشار بودن از نظر ارائه سریع پاسخ
2- سوالی که به نظر جوابش ساده هست و من جوابش رو بدونم، خوب چیزی رو که بلدم میگم، بلاخره چیزی که یاد گرفتم جایی به کار میاد، اینجا زمینه ای فراهم شده که چیزی که یاد گرفتم رو رو کنم!
3- فرستادن بیمار برای هر سوال به ظاهر ساده ای به دکتر داروساز، ممکنه مزاحمت تلقی بشه برای دکتر! "مخصوصا اگه شما بعنوان داروساز قبلش این پیش آگهی رو نداده باشین که مریض رو برای راهنمایی به شما ارجاع بدن"
4- ندونستن اینکه چیزی که ممکنه در ظاهر ساده به نظر بیاد ممکنه در واقع مولتی فاکتور باشه و باید فاکتور های دیگه رو هم برای پاسخ دادن بهش سنجید. (نمیشه هم انتظار داشت نسخه پیچ داروخانه در این زمینه حتی با تجربه و کار طولانی اطلاعات مناسبی بدست بیاره)

پله اول رو که این چیه و برای چیه رو خیلی ها میتونن رد کنن، اما وقتی مکالمه طولانی تر میشه، خطر هم بیشتر میشه؛
آیا پرسنل درست آموزش دیده که بدونه موارد بعد از پله اول رو حتما باید ارجاع بده؟
آیا پرسنل اونقدر درباره اهمیت ارجاع پاسخگویی توجیه شده که حاضر بشه لذت اقناع بیمار و احساس خوشایند مقبولیتش رو به قیمت رد کردن برچسب دکتر و .. کنار بذاره و نقطه قطع مکالمه و ارجاع برای مشاوره رو قبل از اینکه کار پیچیده تر بشه به سرعت مشخص کنه؟

خوب اینا همه کمک میکنه یک مشاوره غلط ارائه بشه،

حالا از دید بیمار هم ببینیم جریان چطور به نظر میرسه؛

اولا داروخانه رو مکانی میبینه که میتونه راحت و مستقیم سوالاتی که براش در مورد دارو و بیماریش و نگرانی هاش در میون بذاره
بعد متاسفانه تضمینی برای اینکه اطلاعاتی که میگیره درسته یا نه وجود نداره، هم از این نظر که منبع درستی رو برای دریافت اطلاعات انتخاب کرده و هم از این نظر که داروساز هم با توجه به اطلاعاتی که از بیمار دریافت میکنه مشاوره درستی بده، هم مکان داروخانه رو درنظر بگیرین (که اصلا آرامش لازم برای وقت گذاشتن و خصوصی بودن مکالمه که در خیلی موارد لازمه طولانی شدن مکالمات میان بیمار و داروساز هست نداره)، از طرفی در نبود مسئولیت قانونی یا شاید نفع مستقیم در سیستمی که تمام اختیارات و مسئولیتها بعهده پزشک هست، داروساز دلیلی نمی بینه حتی در مواردی که وقوف کامل داره مسئولیت توصیه مستقل بکن-نکن رو در مورد شرایط بیمار بعهده بگیره.

آموزش به پرسنل کار خیلی درستیه، آموزش پله اول کاربرد دارو، موارد احتیاط و ...
تمام اینها باعث کاهش اشتباه در نسخه پیجی
خوشایند شدن کار نسخه پیچی
ارائه توصیه های بی ضرر به بیمار تحت نظارت داروساز
و بالا رفتن استاندارد کار در داروخانه و رضایت بیشتر بیماران خواهد شد.

اما باید توجه داشت همیشه باید محدوده مجاز مکالمه علمی با بیمار رعایت بشه.

در انتها، میخوام توجه تون رو در مورد این مساله به بررسی تفاوت حیطه نفوذ من بعنوان داروساز مسئول فنی داروخانه وقتی :

1- وقتی مالکیت و مسئولیت فنی داروخانه متعلق به من بود
2- زمانی که موسس داروخانه داروساز دیگری بود و من مسئول فنی داروخانه در آن شیفت بودم
3- وقتی موسس داروخانه یک غیر داروساز بود، یا مدیر غیر داروساز داروخانه را از داروساز موسس اجاره کرده بود
و حتی اگر من قائم مقام و نه مسئول فنی بودم

و اینکه تفاوت نفوذ و در نتیجه قدرت مانور اجرایی من چه تاثیری بر عملکرد کلی داروخانه، سلامت بیمار و ارائه خدمات درست در داروخانه در مقایسه با هر کدام از گزینه های مطرح شده میتوانست داشته باشد؟

در دسته : تجربیات کاری و خاطرات داروخانه